Remontować, przebudować czy zburzyć? – w dyskusjach co zrobić z
polskimi dworcami wytaczane są radykalne argumenty.

Dla jednych budynki
polskich dworców są szczytem zaniedbania, dla innych - architektonicznymi perełkami. Dla dworca status zabytku ma dobre i złe strony. Według historyków
dworzec, który ma ciekawą zabytkową bryłę to dodatkowy prestiż. Kluczem
do jego odnowienia i sukcesu jest „rewitalizacja”. Wpisanie obiektu na
listę zabytków stwarza szanse na pozyskanie dodatkowych funduszy.
Kolejarze obawiają się jednak, że wpisanie dworca na listę zabytków
odstraszy inwestorów, bo modernizacja dworca realizowana z nadzorem
konserwatora zabytków jest mocno utrudniona.
Przykładami mogą być dworce w Żyrardowie czy Białymstoku. Oba zostały
wybudowane jeszcze w XIX w. a ich remont trwał po kilkanaście lat,
między innymi dlatego, że przedłużały się procedury związane z
konsultowaniem procesu modernizacji z konserwatorem zabytków. Przy czym
oba dworce zostały zmodernizowane całkowicie z funduszy PKP.
Proces modernizacji dworców ma docelowo zmienić polskie zaniedbane
dworce w nowoczesne centra handlowe. Tak jak to się dzieje na
zachodzie. Jednym z przykładów jest niemiecki dworzec Lehrter Bahnhof.
Jednak warto pamiętać, że nie wszystko co nowoczesne oznacza nowe.
Podobną konstrukcję jak katowicki dworzec, bazującą na żelbetowych
filarach, ma terminal lotniczy w Newark w New Jersy. Wyremontowany i
odnowiony zachwyca podróżnych nowoczesną i oryginalną formą.